Sprawdzacz wyrażeń regularnych

Sprawdza i weryfikuje wyrażenia regularne PHP, JavaScript i Pythona

Funkcje

Ocena dopasowania podczas wpisywania

Odzwierciedlenie wyniku zgodnie z wprowadzanym wzorcem i tekstem

Wyróżnianie dopasowanych miejsc

Wizualne wyróżnienie dopasowanych ciągów w tabeli z numerami wierszy

Obsługa modyfikatorów i, g, m, s, u

Dowolne łączenie flag, takich jak wielkość liter czy tryb wielowierszowy

Szybkie testowanie na wbudowanych przykładach

Wywołanie przyciskiem gotowych przykładów wzorca i tekstu

Sposób użycia

Wpisz wzorzec wyrażenia regularnego

W górnym polu wpisz wzorzec, który chcesz dopasować

Wprowadzenie weryfikowanego tekstu

Wklej w dolnym polu tekstowym treść, którą chcesz dopasować

Wybierz flagi w razie potrzeby

Wskaż modyfikatory za pomocą pól wyboru i, g, m, s, u

Sprawdź wynik sprawdzania

Wynik dopasowania z wyróżnionymi miejscami wyświetli się na miejscu

Przykłady zastosowań

Debugowanie wzorca

Izolowanie przyczyny, dla której wyrażenie regularne nie dopasowuje się zgodnie z zamiarem

Projektowanie walidacji danych wejściowych

Przetestowanie przed implementacją wzorca weryfikującego e-mail lub numer telefonu

Sprawdzenie wyodrębniania informacji z logów

Weryfikacja wyodrębniania docelowego ciągu z logów lub tekstu

Nauka i ćwiczenie wyrażeń regularnych

Opanowanie działania flag i metaznaków przez testowanie na przykładach

Wiedza podstawowa

Czym są wyrażenia regularne

Wyrażenia regularne to notacja, która opisuje wzorce znaków symbolami, takie jak „3 cyfry" czy „łańcuch zawierający @", i są powszechnie używane do wyszukiwania, zamiany i weryfikacji danych wejściowych. Na przykład \d{3} odpowiada 3 cyfrom.

Główne modyfikatory (flagi)

i · g：i ignoruje rozróżnianie wielkości liter, g wyszukuje wszystkie wystąpienia zamiast zatrzymywania się na pierwszym. To najczęściej używana kombinacja.
m (tryb wieloliniowy)：m to tryb wieloliniowy, w którym ^ i $ pasują do początku i końca każdej linii zamiast całego tekstu.
s · u：s sprawia, że kropka (.) pasuje również do znaków nowego wiersza, u to tryb Unicode, który prawidłowo obsługuje pary zastępcze (niektóre znaki chińskie i emoji) na poziomie punktów kodowych.